De stortbak van mijn WC was al een hele tijd een beetje een zorgenkindje. Eerst was het alleen het kraantje van de vlotter dat niet meer goed sloot. En toen ik daar eindelijk eens wat aan had gedaan (een compleet nieuwe vlotter erin gemonteerd), bleek dat er ook nog een gat in de bak was geroest. Want de "klok" rust op drie "pootjes" die origineel waren voorzien van rubberen dopjes. Na meer dan 80 jaar was er van die dopjes natuurlijk niets meer over. Dus kwamen die gietijzeren pootjes elke keer met een klap op de boden van de stortbak terecht. Dat heeft de laag emaille beschadigd, en daar is dus roest ontstaan, die langzamerhand een gaatje heeft veroorzaakt. Na "behandeling" met een schroevendraaier en staalborstel om alle roest- en verf-resten te verwijderen bleek dat trouwens een aanzienlijk gat te zijn (ruim 1 vierkante cm). Ik verbaas me er nog steeds over dat het lek nog zo traag druppelde...
Maar die stortbak stamt dan ook ongeveer uit de tijd dat dit huis gebouwd werd, zo rond 1920. Het is een stortbak van het merk Rouppe, uit 1921. En als ik dat soort dingen zie wordt ik toch een tikje nostalgisch, dus ik wilde mijn WC niet moderniseren. Dus toch maar een reparatie-poging. En dan ondertussen de WC maar doorspoelen met een emmertje...
De eerste stap was het verwijderen van de verf. Ten eerste omdat ik dan beter de staat van de stortbak kon beoordelen, en ten tweede omdat ik die oude lelijke verflagen graag wilde gaan vernieuwen. Ik had namelijk ondertussen eens even rondgekeken op het web, en daar een paar voorbeelden van heel fraai beschilderde stortbakken gevonden. Ik wilde ook graag zo'n mooi ingekleurde ooievaar!
De foto's hierboven laten het resultaat zien van een eerste aanval die ik op de verf had gedaan met afbijt. Volgens het blik zou je de verf er, na ongeveer een uur of zo, gewoon af moeten kunnen spoelen. Dat bleek helaas wat optimistisch. Na ongeveer twee uur zag mijn stortbak er eindelijk correct uit voor zijn leeftijd: helemaal gerimpeld. Dat was alleen de bovenste laag verf, die vervolgens met een krabbertje verwijderd kon worden.
Overigens kun je op de rechter foto hierboven zien, dat er nog een verdacht plekje te zien was. Waar het ronde gedeelte van de bak overgaat in het rechthoekige deel, aan de linkerkant, zaten duidelijke sporen van roest bovenop de verf. Op de volgende foto's kun je ook zien dat ook onder de verf sporen te vinden waren. Gelukkig ging het in dit geval om een eerder gerepareerd plekje, want aan de binnenkant zijn duidelijk sporen te vinden van een reparatie op die plek.
Dit is het resultaat na de eerste ronde. Er bleken maarliefst vier verschillende lagen verf op te zitten, dus het duurde even om alles er echt af te krijgen...
Hier was de voorkant in ieder geval alvast redelijk schoon. En de foto brengt het niet helemaal duidelijk in beeld, maar de ooievaar had na deze behandelingen ineens weer veel meer detail...
Dit is een beeld van de onderkant van de bak. De tekst die erop staat is "ORIGINAL MUPKA". Geen idee waarom. Maar je kunt op deze foto het gat waar het om ging in ieder geval goed zien.
Helaas kreeg ik die enorme moer waarmee de stortpijp aan de bak vast zat niet los. Dus een erg handig werkstuk was het niet, zoals je kunt zien. Eigenlijk was het de bedoeling om het meeste werk buiten te doen, maar vanwege kou en regen is de belangrijkste werkplek uiteindelijk toch de tafel in mijn achterkamer geweest.
In eerste instantie was ik eigenlijk van plan om ook de binnenkant geheel van het email te ontdoen, voordat ik aan de reparatie ging beginnen. Maar dat gedoe met dat emmertje begon me toch wel te irriteren. Bovendien had ik inmiddels de indruk gekregen dat het gietijzer van de rest van de bak er eigenlijk nog best mee doorkon. Zodoende dat ik uiteindelijk besloot om de binnenkant maar te laten zitten. Op deze foto's kun je zien dat ik een klein dun plaatje aluminium op de buitenkant heb geplakt met tweekomponenten "metaal". Eigenlijk wilde ik dat liever aan de binnenkant doen, maar dat plekje bleek heel erg lastig bereikbaar, dus dan maar zo.
En hier hetzelfde plaatje na het uitharden, een beetje bijgeslepen. De binnenkant is erg lastig bereikbaar, dus dat laat ik verder maar zo. Je ziet het toch niet als de bak aan de muur hangt...
Inmiddels had ik geprobeerd om die oude rubbertjes uit de klok te peuteren. Maar dat is erg weerbarstig spul. Dus liet ik dat maar zitten en heb ik een creatieve andere oplossing bedacht. Iets met een gummetje dat in drie stukjes was gezaagd...
Ondertussen was ik ondanks de vorst toch maar een uurtje buiten bezig geweest om de hele bak van binnen en van buiten nog eens grondig met een boormachine met staalborstels schoon en glad te maken. Hij ging er helemaal van glimmen! ;-)
En dit is dan de truuk met dat gummetje:
De 'noppen' waar de klok op gaat rusten zitten dus voortaan gewoon in de bak gelijmd. Daarom moest de binnenkant dus nog even wat schoner. De volgende stap was om alles weer netjes in de lak te zetten. Over de kleur hoefde ik niet meer na te denken, de verf stond al klaar...
Twee laagjes, uiteraard. Zoals op het blik vermeld stond. Achteraf had ik het eerste laagje nog iets dunner moeten doen, want nu zijn er toch hier en daar wat uitgezakte druppels te zien. Maar goed, een kniesoor die daarop let. ;-)
Daar zijn ze dan, de lettertjes. De bril moest af, dat had ik nou vroeger nooit. En ik ben duidelijk geen kunstschilder. Voor dit werk heb je toch eigenlijk een vastere hand nodig, ontdekte ik toen ik er aan begonnen was. Omdat ik meneer Korsakov daaraan schuldig vermoedde (en omdat het vrijdagavond was), heb ik er maar een biertje bij gepakt. Geen idee of dat geholpen heeft, dat vraag ik me nog steeds af. Maar het biertje smaakte prima...
Gelukkig merkte ik dat deze verf na een uurtje al niet meer echt vloeit, dus dat ik alvast heel voorzichtig verder kon. En ziedaar, het resultaat van mijn kunstzinnige inspanningen. In één avond klaar...
Niet echt indrukwekkend. Ik weet het. Mijn talenten worden vaak overschat. Maar van een afstandje ziet het er toch aardig uit...
En dan is het eindelijk zo ver.
Alleen steekt nu zijn omgeving er wat onverzorgd bij af...
Maar gelukkig kan je hier nu weer heerlijk poepe' met Rouppe! ;-)
(Lees het vervolg van dit verhaal hier.)
© 2010 Boudewijn van Ingen